پرتال تبیان مهدویت
لینک های اصلی
پرتال تبیان مهدویت




image_pdfimage_print

زيارت ناحيه مقدسه

زيارت نامه اي است که به امام زمان عليه السلام نسبت داده شده است. مضامين بلند و نيز تأييد برخي از علماي شيعه، اين نسبت را تقويت مي کند. [1] اگر چه برخي نيز به انتساب آن به حضرت ولي عصرعليه السلام ترديد کرده، آن را از تأليفات سيد مرتضي دانسته اند. [2] . و ممکن است گفته شود اصل زيارت از حضرت مهدي عليه السلام نقل شده؛ اما سيد مرتضي بخش هايي را به تناسب به آن افزوده است. […]


زيارت جامعه كبيره

«زيارت جامعه ي کبيره»، از ادعيّه اي است که مورد عنايت حضرت مهدي (عج) مي باشد، و شيعه بايد هر روز صبح به صورت مدّاحي با اين زيارت، عرض ادب به ساحت مقدّس آن بزرگوار بنمايد. علاّمه ي مجلسي اوّل، در «شرح من لايحضر الفقيه» در ذيل اين زيارت مي گويد:


زوراء

از جمله مکانهايي که در احاديث مربوط به قائم (عج) از آن سخن به ميان آمده، شهر «زوارء» است. رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلّم در توصيف شهر زوارء فرمود: «شهري است در مشرق که در بين رودها واقع شده که در اين شهر شرورترين انسانها ساکن مي شوند و عدّه اي از ستمکاران امّت من هم در آنجا سکني مي گزينند». («عقدالدّرر»، ص 81)


زنديق

«زنديق» نام شخصي است که قبل از قيام حضرت العصر (عج) از شهر قزوين خروج مي کند. مردم مشرک و مؤمن در اطاعت از او سرعت مي گيرند و او کوهها را پر از خوف مي کند. («بحارالانوار»، ج 52، ص 212) شايد مراد از «زنديق» در اين حديث همان معني لغوي «کافر» باشد.


زنده شدن هفتاد نفر از ياران موسي

خداوند در اين باره فرموده است: «وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسي لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتَّي نَرَي اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْکُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ، ثُمَّ بَعَثْناکُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ»؛ «و چون گفتيد: اي موسي! تا خدا را آشکار نبينيم هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد. پس – در حالي که مي نگريستيد – صاعقه شما را فرو گرفت ، پس شما را پس از مرگتان برانگيختيم باشد که شکرگزاري کنيد». [1] . اين آيه به نظر عموم مفسران […]


زنده شدن هزاران نفر

خداوند درباره اين حقيقت فرموده است: «آيا از [حال] کساني که از بيم مرگ از خانه هاي خود خارج شدند و هزاران تن بودند، خبر نيافتي؟ پس خداوند به آنان گفت: تن به مرگ بسپاريد. آن گاه آنان را زنده ساخت. آري، خداوند نسبت به مردم، صاحب بخشش است، ولي بيشتر مردم سپاس گزاري نمي کنند». [1] .


زنده شدن كشته بني اسرائيل

در اين باره در قرآن مجيد مي خوانيم: «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فيها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ ، فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها کَذلِکَ يُحْيِ اللَّهُ الْمَوْتي وَ يُريکُمْ آياتِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»؛ «وچون شخصي را کشتيد و درباره او با يکديگر به ستيزه برخاستيد، و حال آنکه خدا، آن چه را کتمان مي کرديد، آشکار گردانيد. ، پس فرموديم: پاره اي از آن [گاو سر بريده را] به آن [مقتول] بزنيد [تا زنده شود] اين گونه خدا مردگان را […]


زندگي شخصي قائم

زندگي حضرت مهدي (عج) همچون زندگي پيامبر صلي الله عليه و آله و سلّم و امامان معصوم عليهم السلام است. امام رضا عليه السلام فرمود: «لباس قائم (عج) جز پارچه ي زبر و خشن، و غذاي او جز غذاي ساده نيست» («منتخب الاثر»، ص 307) او در بر خورد با مستضعفان آنچنان است که به فرموده ي رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلّم:


زند افريس

در کتاب «ذخيرة الالباب» گفته شده که اسم حضرت مهدي (عج) در کتاب «مارياقين»، «زند افريس» است و عين عبارت آن کتاب، اين است: «و في کتاب مارياقين زند افريس» پس احتمال مي رود که اصل اسم همان «افريس» باشد و مراد از زند همان کتاب منسوب به زردشت يا صحف حضرت ابراهيم عليه السلام يا فصلي از آن باشد. (والله العالم) («نجم الثاقب»، باب دوّم، ص 74)


زنان در قيام قائم

به تجربه ثابت شده که زنان در انقلابها نقش مؤثّر و تعيين کننده دارند، زنان هستند که جوانان رشيد و سلحشور را در دامان پاک خود مي پرورانند و در پشت جبهه و خانه داري، پشتيبان محکم و خوب براي مردان مي شوند. رواياتي که به ما رسيده، نشان دهنده اين است که در قيام جهاني حضرت مهدي عليه السلام هم زنان حضور خواهند داشت. امام باقر عليه السلام فرمود: